Er is een ingrijpende modernisering van het Nederlandse sanctiestelsel op komst met de nieuwe 'Wet internationale sanctiemaatregelen' (Wis). Het wetsvoorstel, dat momenteel wordt behandeld door de Tweede Kamer, moet ervoor zorgen dat Nederland effectiever kan optreden tegen de ontduiking van internationale sancties. De wet introduceert onder meer bestuursrechtelijke boetes, een centraal meldpunt en de mogelijkheid voor de overheid om het beheer van gesanctioneerde bedrijven over te nemen.

Het wetsvoorstel is een reactie op het steeds complexer wordende sanctielandschap. Waar de huidige Sanctiewet 1977 verouderd is, legt de Wis een stevigere wettelijke basis voor het toezicht op de bedrijfsvoering van instellingen. Bedrijven en instellingen moeten hun compliance- en risicobeleid beter op orde hebben om te voorkomen dat zij onbedoeld zakendoen met gesanctioneerde partijen.
Hoewel de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken het wetsvoorstel steunt, zijn er ook kritische vragen gesteld aan de regering. Diverse fracties en toezichthouders, zoals de Nederlandsche Bank (DNB) en de Autoriteit Financiële Markten (AFM), uiten hun zorgen over de snelle opeenvolging van nieuwe regels. Ook de advocatuur vraagt om strikte waarborgen voor de bescherming van het verschoningsrecht bij de nieuwe meldplicht.
De wet wordt in twee fasen (tranches) ingevoerd. De eerste tranche richt zich op de handhaving en het centrale meldpunt, terwijl de tweede tranche (verwacht rond juli 2027) de Nederlandse regels volledig in lijn zal brengen met nieuwe Europese anti-witwasrichtlijnen (AML). De Tweede Kamer wacht momenteel op de antwoorden van de regering op de gestelde vragen voordat het wetsvoorstel plenair behandeld wordt.
Dit wetsvoorstel markeert een duidelijke koerswijziging in het sanctietoezicht in Nederland. De nadruk verschuift van formele naleving naar aantoonbare effectiviteit van compliance-maatregelen. Organisaties worden niet alleen geacht regels te volgen, maar ook actief risico’s te identificeren en te beheersen.
Voor de praktijk betekent dit onder meer:
In combinatie met Europese ontwikkelingen, zoals de komst van AMLA, wijst dit op een toekomst waarin sanctie- en anti-witwasbeleid steeds meer samenkomen in één geïntegreerd compliancekader.
