In deze e-cursus leer je in drie uur over de juridische aspecten van ESG. Met heldere theorie, sprekende voorbeelden en beknopte webcolleges krijg je uitleg over de SFDR, CSRD en Taxonomieverordening.
De Europese regels voor duurzaamheidsrapportage worden flink afgeslankt. Bedrijven die onder de CSRD vallen, hoeven onder de herziene European Sustainability Reporting Standards (ESRS) veel minder afzonderlijke gegevens over bijvoorbeeld klimaat, werknemers en mensenrechten te publiceren. Meer dan 60 procent van deze verplichte informatievereisten verdwijnt. EFRAG heeft nu een nieuwe lijst gepubliceerd waarmee bedrijven concreet kunnen nagaan wat er voor hun rapportage verandert.
De Europese Commissie stelde de herziene ESRS op 3 juli vast. Deze standaarden bepalen welke duurzaamheidsinformatie ondernemingen die onder de Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD) vallen in hun duurzaamheidsverslag moeten opnemen.
Daarbij gaat het om onderwerpen als klimaatverandering, biodiversiteit, werknemers, mensenrechten en governance. De ESRS schrijven vervolgens vrij gedetailleerd voor welke informatie een onderneming daarover moet verstrekken.
Zo'n afzonderlijk informatievereiste wordt binnen de ESRS een datapunt genoemd. Dat kan een cijfer zijn, zoals de hoeveelheid uitgestoten broeikasgassen of het energieverbruik, maar ook kwalitatieve informatie, bijvoorbeeld een beschrijving van het klimaatbeleid, gestelde doelstellingen of genomen maatregelen.
Een onderneming die over klimaatverandering moet rapporteren, kan daardoor binnen dat ene onderwerp tientallen verschillende gegevens moeten verzamelen en publiceren. Al die afzonderlijke gegevens vormen samen de datapunten van de rapportage.
Juist daar wordt nu flink in gesneden. Het aantal verplichte datapunten daalt met meer dan 60 procent. Worden ook vrijwillige en andere datapunten meegerekend, dan neemt het totale aantal met meer dan 70 procent af.
Dat betekent overigens niet dat 60 procent van de duurzaamheidsonderwerpen verdwijnt. Bedrijven moeten nog steeds rapporteren over onderwerpen die voor hen materieel zijn. Binnen die onderwerpen wordt alleen veel minder gedetailleerde informatie verplicht gesteld.
De herziening maakt deel uit van de bredere Europese vereenvoudiging van de duurzaamheidsregels. Brussel wil de administratieve lasten voor bedrijven verminderen zonder de kern van de duurzaamheidsrapportage los te laten.
Daarvoor zijn de standaarden korter en duidelijker gemaakt en zijn verschillende rapportagevereisten geschrapt of vereenvoudigd. Ook de dubbele materialiteitsanalyse wordt eenvoudiger. Met die analyse bepalen bedrijven enerzijds welke gevolgen hun activiteiten hebben voor mens en milieu en anderzijds welke duurzaamheidsontwikkelingen financiële gevolgen voor de onderneming kunnen hebben.
De Europese Commissie verwacht dat de herziene standaarden de rapportagekosten per onderneming met meer dan 30 procent kunnen verlagen.
Sinds eind augustus kunnen bedrijven concreter bekijken wat de vereenvoudiging voor hun eigen rapportage betekent. EFRAG publiceerde op 28 augustus een conceptlijst van de datapunten uit de herziene ESRS.
Daarin zijn de afzonderlijke informatievereisten uit de nieuwe standaarden bij elkaar gebracht. Er is ook een versie waarin de nieuwe datapunten worden gekoppeld aan de oorspronkelijke ESRS uit 2023. Bedrijven kunnen daardoor nagaan welke informatievereisten zijn gebleven, gewijzigd of verdwenen.
EFRAG benadrukt dat de lijst ondersteunend materiaal is en geen officiële implementatierichtsnoeren bevat. Eventuele fouten kunnen tot 23 oktober worden gemeld. Een definitieve lijst wordt later dit jaar verwacht.
Voor bedrijven die hun duurzaamheidsrapportage al hebben ingericht, betekent de wijziging niet simpelweg dat zij voortaan minder vakjes hoeven in te vullen. Zij zullen opnieuw moeten bekijken welke informatie nog noodzakelijk is en welke processen kunnen worden vereenvoudigd.
Dat kan gevolgen hebben voor de gegevens die binnen verschillende onderdelen van de organisatie worden verzameld, maar ook voor verantwoordelijkheden, controles en informatiesystemen die speciaal voor de CSRD zijn ingericht.
De vereenvoudiging raakt daarmee niet alleen duurzaamheidsprofessionals. Ook finance, risk, compliance en bestuurders kunnen betrokken zijn bij de vraag welke informatie de onderneming verzamelt, wie verantwoordelijk is voor de kwaliteit daarvan en hoe uiteindelijk over materiële duurzaamheidsonderwerpen wordt gerapporteerd.
De kern van de ESRS blijft namelijk overeind: bedrijven moeten inzicht geven in relevante duurzaamheidsrisico's én in de gevolgen die hun activiteiten hebben voor mens en milieu. Alleen de hoeveelheid informatie die daarvoor verplicht moet worden aangeleverd, wordt aanzienlijk kleiner.
