Het et- ceteraprincipe – Een nieuw perspectief op organisatieontwikkeling

Eigenlijk is het vreemd. Soms hebben grootschalige verandertrajecten in organisaties nauwelijks enig effect. En soms zie je dat organisaties zich razendsnel ontwikkelen, terwijl er helemaal geen formele verandertrajecten gaande zijn. Hoe kan dit?

Interventies

In de conventionele (verander)managementliteratuur is het uitgangspunt dat organisatieverandering gemanaged moet worden. Als verandering niet gemanaged wordt, dan gebeurt er te weinig, zo is de gedachte. Het gaat dan niet snel genoeg. Of het gaat juist alle kanten op. Het is echter maar de vraag of organisaties zich alleen maar ontwikkelen door interventies van managers.

Hoofdzinnen en alles daaromheen

Je kunt het ook omdraaien en organisaties niet als het primaire resultaat beschouwen van datgene wat managers doen. Maar juist als resultaat van datgene waar alle mensen binnen en buiten de organisatie mee bezig zijn. De manager dus niet zien als het epicentrum van de verandering, maar hooguit als één van de vele spelers. Een belangrijke speler, zeker, maar niet de enige. Anders gezegd: hangt de wérkelijke ontwikkeling van organisaties af van de ‘hoofdzinnen’ (veranderplannen, visies, stippen aan de horizon en KPI’s) van het management, of juist ook van alles wat daaromheen (‘et-cetera’) gebeurt?

Organisatieverandering en -ontwikkeling

Daarover gaat dit boek: wat gebeurt er nu eigenlijk echt in de dagelijkse praktijk van organisaties en organisatieontwikkeling? En is dat sec het resultaat van managementprocessen, of ook van vele ándere dynamieken? Het et-ceteraprincipe (zie ook www.etceteraprincipe.nl) bevat veel nieuwe, theoretische en praktische inzichten omtrent organisatieverandering en -ontwikkeling. Het vestigt de aandacht op zaken die tot nu toe onderbelicht zijn gebleven in de management- en veranderkundige literatuur.

Doelstellingen realiseren zonder controle

In dit boek worden organisaties beschouwd als symmetrische, polycentrische, polyvalente en polyvocale processen, waarbij het gaat om macht, sociale netwerken, complexiteit, eilanden en eilandhoppen, veranderende verhalen, (stille) revoluties, zelforganisatie, onvoorspelbaarheid en onbeheersbaarheid. Centraal hierbij staat de paradox: hoe kan je de doelstellingen waar je voor staat realiseren, terwijl je eigenlijk maar relatief weinig controle hebt over alles wat er zich in en om de organisatie afspeelt?

Voor wie?

Dit boek is bedoeld voor iedereen die met organisatieverandering en -ontwikkeling te maken heeft, van CEO’s, lijnmanagers of managers van stafafdelingen, tot ‘gewone’ medewerkers die zelf verantwoordelijkheid willen nemen voor hun organisatie en aspecten van hun werk of de organisatie willen verbeteren.