Witwassen bij een metaalrecyclingsbedrijf

Het bedrijf werd ervan verdacht van 2016-2020 via een dubbele boekhouding en vervalste weeg- en contantbonnen ruim 127 miljoen euro en 151 miljoen kilo schroot te hebben witgewassen. In dit vonnis wordt uitspraak gedaan in de zaak van de feitelijk leidinggever en aandeelhouder. In deze zaak wordt de verdachte veroordeeld voor het feitelijk leidinggeven aan valsheid in geschrifte, het voorhanden hebben van valse identiteitsbewijzen, het deelnemen aan een criminele organisatie en het verzorgen van een deklading voor een transport van 4.950 kilo cocaïne.

Het bedrijf hanteerde een modus operandi waarbij systematisch werd gemanipuleerd met de weegadministratie en kasadministratie. De automatische weeggegevens van de weegbrug werden niet overgenomen, maar handmatig aangepast door een gebruiker met masterrechten. Daarbij werden zowel gewichten als tijden gewijzigd, terwijl vervolgens het systeemteken dat een handmatige invoer markeert (een “H” achter de gegevens), werd verwijderd. Zo ontstonden ogenschijnlijk correcte weegbonnen die de basis vormden voor contantbonnen en kasadministratie. Deze bonnen stonden vrijwel uitsluitend op naam van particulieren, waarbij ook gebruik is gemaakt van valse identiteiten of zelfs personen die gedetineerd waren. Daarmee creëerde het bedrijf schijntransacties die in werkelijkheid nooit hadden plaatsgevonden, er is ook door getuigen bevestigd dat er nauwelijks particulieren bij het bedrijf kwamen. Dit levert valsheid in geschrifte op, omdat officiële administratieve bescheiden bewust onjuist werden opgemaakt en gebruikt.

Voor het gewoontewitwassen volgt de rechtbank het zes-stappenplan, ondanks dat er sprake is van verschillende geld genererende strafbare feiten bij de rechtspersoon. Dit komt omdat het niet specifiek te duiden is uit welke concrete misdrijven bepaalde hoeveelheden metaal of geld afkomstig zijn. Het witwasvermoeden is gebaseerd op de vaststelling dat er valse weegbonnen, contantbonnen en een kasboek is opgemaakt. Aangezien blijkt dat deze valselijk zijn opgemaakt, impliceert dit dat er ook geen € 127.751 aan particulieren is betaald die metaal kwamen brengen. Kennelijk moest verborgen blijven aan wie het geld wel toekwam.

De verdachte heeft op de zitting nog verklaard dat de administratie klopt en er dagelijks vele particulieren langskwamen om metaal langs te brengen, maar deze verklaring is al als aantoonbaar onjuist aangemerkt door de rechtbank. De rechtbank komt tot de conclusie dat een grote hoeveelheid metaal en/of schroot en enig geldbedrag (on)middellijk uit misdrijf afkomstig is. Ondanks dat er ook daadwerkelijk metaal is gebracht door particulieren en zij daarvoor contant betaald zijn kan de rechtbank niet vaststellen hoeveel dit is. De rechtbank komt uiteindelijk tot een bewezenverklaring van witwassen. Uit de feiten en omstandigheden blijkt naar het oordeel van de rechtbank dat de verdachte zich in de uitoefening van haar bedrijf schuldig heeft gemaakt aan gewoontewitwassen.